Author: Ved Vyas
(आदिपर्व)
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
उग्रश्रवा सौति
जनमेजयके
निष्प्रभेऽस्मिन् निरालोके सर्वतस्तमसावृते । बृहदण्डमभूदेकं प्रजानां बीजमव्ययम् ।। २९ ।।
यदिदं दृश्यते किंचिद् भूतं स्थावरजङ्गमम् । पुनः संक्षिप्यते सर्वं जगत् प्राप्ते युगक्षये ।। ३८ ।। यह जो कुछ भी स्थावर-जंगम जगत् दृष्टिगोचर होता है, वह सब प्रलयकाल आनेपर अपने कारणमें विलीन हो जाता है ।। ३८ ।।
१- ग्रन्थका उपक्रम, ग्रन्थमें कहे हुए अधिकांश विषयोंकी संक्षिप्त सूची तथा इसके पाठकी महिमा
जो विद्वान् ब्राह्मण अकेला ही दस सहस्र जिज्ञासु व्यक्तियोंका अन्न-दानादिके द्वाराराभरण-पोषण करता है, उसे कुलपति कहते हैं।
तत् सृष्ट्वा तदेवानु प्राविशत्’ (तैत्तिरीय उपनिषद्)। ब्रह्मने अण्ड एवं पिण्डकी रचना करके मानो स्वयं ही उसमें प्रवेश किया है।