Author: Ved Vyas

(आदिपर्व)

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ⁠। देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्

उग्रश्रवा सौति

जनमेजयके

निष्प्रभेऽस्मिन् निरालोके सर्वतस्तमसावृते ⁠। बृहदण्डमभूदेकं प्रजानां बीजमव्ययम् ⁠।⁠।⁠ २९ ⁠।⁠।

यदिदं दृश्यते किंचिद् भूतं स्थावरजङ्गमम् ⁠। पुनः संक्षिप्यते सर्वं जगत् प्राप्ते युगक्षये ⁠।⁠।⁠ ३८ ⁠।⁠। यह जो कुछ भी स्थावर-जंगम जगत् दृष्टिगोचर होता है, वह सब प्रलयकाल आनेपर अपने कारणमें विलीन हो जाता है ⁠।⁠।⁠ ३८ ⁠।⁠।

१- ग्रन्थका उपक्रम, ग्रन्थमें कहे हुए अधिकांश विषयोंकी संक्षिप्त सूची तथा इसके पाठकी महिमा

जो विद्वान् ब्राह्मण अकेला ही दस सहस्र जिज्ञासु व्यक्तियोंका अन्न-दानादिके द्वाराराभरण-पोषण करता है, उसे कुलपति कहते हैं।

तत् सृष्ट्‌वा तदेवानु प्राविशत्’ (तैत्तिरीय उपनिषद्)। ब्रह्मने अण्ड एवं पिण्डकी रचना करके मानो स्वयं ही उसमें प्रवेश किया है।